I LOVE ME(N)

Masterproef van Dorelia Schraven

Het is niet gemakkelijk om vandaag de dag van mannen te houden. Nog moeilijker is het om dat hardop toe te geven. Maar Dorelia doet het, in de voorstelling I LOVE ME(N). Samen met het publiek gaat ze op zoek naar radicale authenticiteit. Ze is brutaal, nieuwsgierig en ja, ook sexy. Dat laatste is niet het belangrijkst, maar wel waar. Want Dorelia liegt niet.

Verwacht een voorstelling die tot de kern wil komen van haar liefde voor de Man — niet één man, maar het archetype van. Ze zingt, danst, vertelt en bevraagt wat het betekent om naar de liefde van een man te verlangen. En waarom ze juist die liefde zo nodig heeft.

‘Men wordt niet als vrouw geboren, men wordt tot vrouw gemaakt’ schreef Simone de Beauvoir in 1949. Wat betekent het om een vrouw te zijn, een vrouw te spelen, en waar vervaagt de grens tussen die twee.

Dorelia laat zich inspireren door grote denkers zoals: De Beauvoir, Butler en Beyoncé om dichter bij de kern te komen. Ze keert terug naar haar verleden en neemt het publiek mee, man voor man, stap voor stap, langs de verhalen die haar hebben gevormd tot wie ze speelt… euh is.

Concept, Spel en tekst

Dorelia Schraven

Onder begeleiding van

Valentina Tóth

Muziek

Robbe Embrechts

Eind regie

Manizja Kouhestani

Theoretische Mentor

Wannes Gyselink

Beeld

Crispin Yanisi

Techniek

Lena van Speybroek

Speciale dank aan

Bardia Mohammad, Frederik Le Roy, Simon De Winne, Madonna Lenaert en de organisatie van het Amsterdams Kleinkunst Festival

Artistieke maar vooral emotionele ondersteuning

Melanie Barelds, Rinus Martha Chaerle, Milan Mitera, Gudrun Moreau, Anna de Graeve, Julius Schraven en de andere afstuderende KASK drama studenten

Extra speciale dank

Alle mannen in mijn leven, zonder jullie was er geen voorstelling